Hoe het begon.
Het 25 jarig jubileum brengt uiteraard vele herinneringen naar boven uit die afgelopen 25 jaar.
Nostalgie en sentiment, want ondanks het feit dat de we als kapel ons willen richten op de toekomst, is 25 jaar een lange periode om op terug te kijken.
Over het ontstaan van de kapel doen allerlei verhalen de ronde en daarom hieronder de juiste versie verteld door Antoon de Waal, een van de oprichters van de kapel.
Zo stond er naast de scholen aan de St. Trudostraat een garage en aan die garage grensde een tuin welke was afgezet met een groen hek en gaas.
Tegen dat hek stond een stapel golfplaten waar ik met wat vriendjes net zo lang had staan kloten totdat heel het zooitje omviel en kapot was.
Er kwam een man ons na gerend en wij hadden natuurlijk de grootste lol.......tot die man mij bij m'n oren pakte.
Het was namelijk een postbode met een goeie konditie en liep dus harder dan wij.
Dit was nou de eerste keer dat ik met Pietje van Oorschot in aanraking kwam.
Enkele jaren later, ik was 16, werd ik gevraagd om lid van carnavals vereniging De Schifschatsers
te worden.
Dit was op "de rollerbaan" bij R.C. De Lichtstad en daar was ook blaoskapel De Schifblaozers thuis met als muzikaal leider rasmuzikant Piet van Oorschot.
Hij trok dan wel niet meer aan m'n oren en we waren nog geen echte maatjes, maar hij kon inmiddels wel lachen over de manier waarop we elkaar voor het eerst "ontmoet"' hadden.
Jaren later, toen Piet me ondertussen wat beter had leren kennen, zei hij; "Toon ik ga jou muziek leren en jij gaat blazen."
Zo gezegd,zo gedaan en na enkele maanden kon ik mijn tuba vasthouden en Pietje stelde mij voor als
nieuw lid van de schifblaozers.
In die tijd was er een ballotage commissie en als één lid nee zei kwam je er niet bij.
En dat had ik dus en dat was mooi balen; al die tijd voor niets zitten oefenen.
Maar toen waren de rapen gaar.
Piet zei dat er kon gebeuren wat er wou maar ik zou muziek maken, al moest ie er een nieuwe kapel voor beginnen.
En zo kwam het dat we op een avond in de klipperstraat in huize Hoeks bij elkaar zaten; Bert Gielissen, Piet van Oorschot, Sjef Prinsen, Harrie van Laarhoven, Hendrie Hoeks en ondergetekende.
En voor de avond om was, bestond er een nieuw kapelleke.
Harrie zei; "dat is ook wel wat voor onze vadder en die heeft ook nog een vriend en die doet ook wel mee."
Dus die werden er ook nog bijgehaald.
Er werd over een naam gestemd en daar waren we dan: "DE STRIJPSE KRAAIERS".
Helaas, Piet van Oorschot hebben we al jaren niet meer in ons midden.
Maar alle leden van onze kapel, zeker niet alleen de muzikanten die het plezier hebben beleefd met Piet samen muziek te maken, weten hoe belangrijk hij voor de kapel is geweest.
Piet was niet alleen een geweldig trompettist, maar hij wist de muziek "naar de mensen toe te schrijven".
Daardoor kon ieder lid van de kapel, op zijn eigen niveau, een bijdrage leveren aan het eindresultaat:
het met veel plezier maken van een goei stukske muziek.
Dankzij Piet maak ik, nog steeds met veel plezier, muziek en dat geldt ook voor anderen.
Niet voor niets zijn er nog een behoorlijk aantal mensen van het eerste uur actief als muzikant bij De Strijpse Kraaiers."En zeggen zij "Strijpse Kraaiers", dan denken ze nog vaak "Piet van Oorschot".Antoon de Waal